TEXTS

 

 1.Φύσαγε,βγήκα στον δρόμο τον αέρα να ακούσω και πέφτω μπροστά του,γυρνάει λοιπόν και χωρίς να χάνει χρόνο μου λέει:”Μην ψάχνεις τον χρόνο γιατί θα σε ψάχνει και αυτός.”

2. Για να φτάσεις εκεί που θες πολύ,πρέπει πρώτα να χαθείς
και όταν πια χαθείς,αυτό που θα ‘θελες,θα το ‘χεις πια αφήσει.

3. Ο χώρος είναι η επόμενη μέρα του χρόνου και ο χρόνος η επόμενη γωνία του χώρου.

4. Η ένταση της κίνησης,η αφή του άλλου.

5. Μιλάγαμε,τα λογία μας τοπικές σκέψεις, έπιαναν τον ήχο πριν δημιουργήσουν την εικόνα τους. Μήπως τάχα είμασταν και η δυο μια παράλυτη φωνή ή μια φωνή παράλυτη από δυο εγώ. Στο τέλος μας αφηγήθηκε την ιδέα του ενός ατόμου. Ήμασταν του ενός η σκέψη.

6.Είδα στα μάτια σου το χώρο από πίσω μου και τρόμαξα, γύρισες αργά και μου είπες: Στάσου και παρατήρησε τον μέσα από τα δικά σου ενώ καθρεπτίζονται στη αρχή τον δικό μου. Ξαναγύρισες και δεν υπήρχα.

7.Μάτι,δυο αφετηρίες και δυο τέρματα.
Η κίνηση του σκεπασμένου βόλου,καθώς θα κλίνει,θα γεννάει το όνειρο της κόρης,τη φορά του γιου. Μείνανε για λίγο μόνα τους και είδαν καθρέπτη το είδωλο τους να φτιάχνει.

8.Ο ερχομός της κίνησης πλαισιώνεται από δυο έντονους χαρακτηριστικούς μορφασμούς του ήχου,
το κενό βλέμμα της αφής και το ορθό σκοινί το τόπου.

9.Είδα κρύο στα χέρια μου,
έμεινα για λίγο αποκομμένος από το κοπάδι των ανθρώπων
και είδα νιφάδα πιο παγωμένη από τα χνότα μου.

10.Η σιγουριά μου ήταν το όνειρο σου,είμαι,
ένα κενό που πλάθει της σκέψεις σου,τις έχω,
την είδα το βράδυ που με πλησίαζε ξαπλωμένη,
σκιά σκαμμένη από πέτρινο υλικό ονείρων.

11.Έτυχε να περπατώ, έτυχε να φύγω.
Στην βάση των ποδιών μου χνάρια, εικόνες από βήματα,
σχεδίασα την αναπνοή σου, ριγέ ήταν το παντελόνι που φόραγα.
Στάσου, στάθηκα, στάθηκε, στάθηκαν.

12.Έμειναν μόνο τα μάτια μου να με κοιτούν
μόνο τα αυτιά μου να με ακούνε,
στράφηκα προς τον ήλιο,το ρεύμα της ζέστης του να αγγίξω,
και ήταν φώς χλωμό,λιγότερη λάμψη στην όραση,
λιγοστή ακτίνα της κόρη.

13.Mου πέρασε μια σκέψη να βγω λίγο έξω για να με τραβήξει ο αέρας.Bγήκα,πήρα το λεωφορείο με κλειστά μάτια και έφτασα Σύνταγμα,πολύςο κόσμος και εγώ χαμένος μέσα σε αυτόν. που είμαι,τι κάνω,πως φέρομαι,
πως βλέπουν τα μάτια μου τον άλλον,τι θέλω να περάσω με το βήμα μου,το κάτω χείλος μου έχει ξεραθεί και συνεχίζω να είμαι εξω.Η μουσική στα αυτιά μου δεν λέει να πάψει,και όμως στέκομαι στις λέξεις.
Λέω να επιστρέψω.

14.Τις τελευταίες ώρες του ύπνου μας γινόμαστε το έμβρυο της επόμενης μέρας.

15.Ο καθένας μας είναι και ο τελευταίος του είδους του.

16. Η αγάπη πρέπει να έχει το μέτρο μας,για να μπορέσουμε να την μετρήσουμε.

17. Έβγαλα το χέρι μου από την τσέπη και το άπλωσα προς τον ήλιο, καθώς χυνόταν πάνω μου τον άκουσα να λέει : όσο μπορώ να ζεστάνω μια έρημο άλλο τόσο μπορώ να κάνω τον πηλό να σπάσει, γυρίζω το χέρι μου στην τσέπη,η οποία είναι γεμάτη με κομμάτια από γυαλιά, κόβομαι, ο πηλός χαράζεται. Κράτα τον ήλιο στα χέρια σου όταν μιλάς για αυτόν.

18. Όταν κάποιος δεν μπορεί να αποφύγει την φιλία του γνωστού παίζει το παιχνίδι του παιδιού.

19. Πρόσεχε,δεν θέλω να φύγω άλλα κάτι με τραβάει μακριά σου,σε αφήνω.Στον πραγματικό κόσμο,δεν σε βλέπω πια.Υποψιάζομαι ότι θα χαθώ και εγώ,αυτές τις μέρες θα χάσω τους φίλους μου.

20. Ελάτε να δούμε και να μάθουμε με πόσο κόπο κοιτά αυτός ο ήλιος,αν είστε από τους πρώτους ελάτε να μου τον δείξετε άλλα αν μάθω που κοιτώ εγώ θα προσπαθήσω να το δείξω με τόσο κόπο που δεν μπορεί να τον φτάσει ούτε ο ήλιος.

21. Δεν είμαι για την σκέψη μου,είμαι για την πράξη μου.!!!μακριά μου.

22.Το παρελθόν δεν μου αρέσει γιατί είναι γνωστό,ενώ το μέλλον είναι άγνωστο.

23.I think that everything is nothing but the thinking that I do shows me that nothing is something.

24.When you speak with yourself,don’t forget to remeber who you are in front of this body.
Start to see your face by your mirror and tell to this man across to you how the life goes on.
In the other hand,when the time is near to you and you can touch it,take from it something special..maybe your ages.

25.

“You need yourself”

You don’t have a body without your brain.
You don’t have a breathe without your heart.
In one incorporeal world without the earth.
Where are you?
Your trip begins from your silence.

26. The smallness of loneliness grows my dreams while the broken wings of my dreams fill my mind.

27. Earth is the body that is hidden by the sky and the words are the sky that hide the space.

28. Time is the next corner of the room and space is the next day at the year.

 

Το μέλλον των τεχνών βρίσκεται στoυς καλλιτέχνες.

Συνέντευξη του Κώστα και Πέτρου Λαλέ.

Τον τελευταίο καιρό οι επισκέψεις μου στα εργαστήρια και τις εκθέσεις της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών με οδήγησαν στο να «ανακαλύψω» δύο ιδιαίτερα νέους ταλαντούχους καλλιτέχνες που πρόσφατα ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους.  Ο λόγος για τον Κώστα και τον Πέτρο Λαλέ. Η συμμετοχή των δύο αδερφών στην έκθεση «Archive Art: Εικαστικές Καταστάσεις – Εγκαταστάσεις» στον χώρο Πολιτιστικό Ιστορικό Όμιλο Πειραιώς (ΠΙΟΠ) τράβηξε την προσοχή μου. Μυημένοι από μικροί στην τέχνη ο Κώστας και ο Πέτρος μας παρουσιάζουν την πρόσφατη δουλειά τους.

Κώστα ξεκινώντας από εσένα, θα ήθελα να μου πεις πώς επέλεξες να εντάξεις το ερωτικό στοιχείο και τους προβληματισμούς που αφορούν το φύλο  στις τελευταίες σου εικαστικές δουλειές.
Η ιδέα μου να ασχοληθώ με τον έρωτα ξεκίνησε από το έργο  Ονείρωξη(Child’s wet dream). Πιο συγκεκριμένα, μέσα από αυτό το έργο αναβιώνω τη στιγμή της πρώτης μου ονείρωξης σε ηλικία 9 ετών. Δηλαδή την ερωτική σχέση του μυαλού και του σώματος. Εκείνη τη στιγμή βρισκόμουνα στην ατομική επιθυμία του σώματος μου. Μεταμορφώθηκε το μυαλό μου σε μια γυναίκα που με πλησίαζε. Το άγγιγμα της, η αρχή μου.Για μένα αυτό που καθορίζει την τελευταία μου δουλειά είναι η λέξη έρωτας. Τα πάντα γύρω μας έχουν μια σχέση με το διπλανό τους, είτε πρόκειται για φυσική, είτε για εμπορική, είτε για φιλική ή ακόμα και για ερωτική. Η έλξη μου προς το γυναικείο φύλο ήταν αυτή που με έκανε να προσεγγίσω καλλιτεχνικά τα στοιχεία που το χαρακτηρίζουν. Όσον, αφορά το αντρικό φύλο ,μου δίνει την δυνατότητα να γνωρίσω κάθε σημείο του σώματος μου. Μου αρέσει και με ενδιαφέρει να δουλεύω εικαστικά προσεγγίζοντας εξίσου και τα δύο φύλα.

Ένα στοιχείο που προσεγγίζεις εικαστικά μέσα από τα έργα σου είναι τα μέλη του ανθρώπινου σώματος που συνδέονται με την ερωτική έλξη μεταξύ των δύο φύλων. 

Θεωρώ τα μέλη του ανθρώπινου σώματος ως εικαστικά – ερωτικά εργαλεία τα οποία βοηθούν να σπάσουμε το φόβο της αλήθειας του σώματος μας.  Έρχομαι λοιπόν να τα αποκαλύψω προσπαθώντας ταυτόχρονα να μην τους στερήσω το μυστήριο που κρύβουν.  Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το έργο Π-αιδοίο στο οποίο ο θεατής πλησιάζοντας και κοιτώντας το ψάχνει να βρει την εικόνα του, υπάρχει εικόνα ή δεν υπάρχει, είναι έργο ή δεν είναι. Αν τώρα του έδινα και έναν δεύτερο τίτλο θα ήταν “Η γωνία του θεατή“. Υπήρχαν λοιπόν επισκέπτες που δεν  ‘’είδαν’’ αυτό το έργο. Είναι πολύ σχετικό το τι θα δει εν τέλει κάποιος σ ένα έργο και τι όχι.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αντίστοιχο παράδειγμα αποτελεί και το έργο – γλυπτό με το εκμαγείο του γυναικείου στήθους;

Ακριβώς. Το έργο αυτό έχει επίσης το στοιχείο της ανακάλυψης για το θεατή. Αποτελείται από 45 εκμαγεία – στήθη. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο θεατής καλείται στο έργο Παίζοντας τον Μεγάλο να εντοπίσει τις προσθήκες που έχει κάνει ο καλλιτέχνης κατά την ψηφιακή επεξεργασία γνωστών έργων από την ιστορία της τέχνης. Με ενδιαφέρει πριν υλοποιήσω ένα έργο λοιπόν να δω εάν το τελικό αποτέλεσμα θα βάλει εμένα, τον πρώτο θεατή, στο παιχνίδι της ανακάλυψης.

Η μέχρι τώρα η δουλειά σου διέπετε από προσωπικές ανησυχίες σου. Θα έκανες μελλοντικά κάποια άνοιγμα σε πιο κοινωνικό-πολιτικούς προβληματισμούς;
Για εμένα δεν υπάρχει αυτό που ονομάζουμε ‘’μελλοντικά’’. Έχοντας κοινωνικές ανησυχίες  τις εντάσσω στη δουλειά μου, έτσι νομίζω πρέπει να κάνει κάθε καλλιτέχνης. Άλλοτε με άμεσο  και άλλοτε έμμεσο τρόπο.

Ξεκίνησες από τη ζωγραφική, ωστόσο, στις τελευταίες εκθέσεις τα μέσα που επιλέγεις να χρησιμοποιήσεις είναι η ψηφιακά επεξεργασμένη φωτογραφία,  το βίντεο, οι εγκαταστάσεις- γλυπτά.

Η δημιουργία της τέχνης δεν έχει περιορισμό στα μέσα. Ένα βίντεο είναι εξίσου ωραίο με μια ακουαρέλα και ένα σχέδιο εξίσου με μια ψηφιακή απεικόνιση. Για εμένα τίποτα δεν τελειώνει. Συνεπώς ούτε και η σχέση μου με το πινέλο και τον καμβά. Αλλιώς θα παρουσιάσεις μια φιγούρα με λάδι, αλλιώς σε φωτογραφία και αλλιώς φιλοτεχνώντας την σε κάποιο γλυπτό.

Πιστεύετε ότι το μέλλον των τεχνών γενικότερα βρίσκεται στο διαδίκτυο, τόσο σε επίπεδο ζύμωσης ιδεών όσο και διάδοσης του έργου των δημιουργών ;

Πέτρος: Το μέλλον των τεχνών βρίσκεται στoυς καλλιτέχνες! Ζούμε στην εποχή της επικοινωνίας! Ο χώρος του διαδικτύου είναι ένας παράλληλος χώρος ο οποίος ενώνει ολόκληρο τον πλανήτη. Καλείται ο καθένας να προβάλλει την ιδιωτικότητά του και να αναγνωρίσει την ευθύνη των έργων του! Οφείλει κανείς στην εποχή μας να υπάρχει στο διαδίκτυο και να τοποθετείται.

Κώστας: Η ψηφιακή εποχή στην οποία ζούμε βοηθάει το δημιουργό να εξελίσσει τις εικόνες του   να εμπλουτίσουν τις γνώσεις του, να μαθαίνει νέα πράγματα ενώ παράλληλα να παρουσιάζει τη δουλειά τους ανανεώνοντας την.

Τελικά, καλλιτέχνης γίνεσαι ή γεννιέσαι; Υπάρχουν πιστεύετε προϋποθέσεις που διαμορφώνουν την καλλιτεχνική ταυτότητα;
Πέτρος:  Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις. Το να γίνεις καλλιτέχνης δεν είναι παρά μια κοινωνική τοποθέτηση. Στην πραγματικότητα ήμαστε όλοι καλλιτέχνες.

Κώστας: Οι περισσότεροι έχουν προσδιορίσει τη λέξη «γεννιέμαι» από τη στιγμή που γεννιόμαστε. Πιστεύω ότι η λέξη «γεννιέμαι» αναφέρεται στη στιγμή που θα συνειδητοποιήσουμε το δρόμο από όπου θα ξεκινήσουμε να χαράζουμε την πορεία μας, όταν για πρώτη φορά καταλάβουμε ότι υπάρχει έστω και το ελάχιστο βήμα για παραπέρα. Το «γίνομαι» είναι κάτι που αναφέρεται στο τέλος.

Κατά πόσο υπάρχουν ευκαιρίες σήμερα για έναν νέο καλλιτέχνη που μόλις ολοκληρώνει τις σπουδές του και θέλει να συνεχίσει να υπηρετεί την τέχνη και αυτό που σπούδασε;
Πέτρος: Κατά όσο βγαίνει στο ‘’ εξωτερικό’’. Πέρα από τη δημιουργία ευκαιριών που είναι ευθύνη ενός “κράτους” που αποζητά την ανάπτυξη. Αυτό που είναι θεωρώ το πιο σημαντικό, είναι να υπάρχει θέληση και συνεχής σχέση με τον εαυτό μας και τους γύρω μας.

Κώστας: Ευκαιρίες υπάρχουν πάντα. Το ότι σπούδασα πέντε χρόνια και πήρα ένα πτυχίο δεν σημαίνει και το ότι σταμάτησα να μαθαίνω την τέχνη. Οι ευκαιρίες του καλλιτέχνη εξαρτώνται από τους εξής παράγοντες: την προβολή της δουλείας του, τη γνωριμία του με ανθρώπους της τέχνης και τη συνεχή μελέτη της ιστορίας της τέχνης.

Μόλις ολοκληρώσατε τις σπουδές σας. Θα ήθελα λοιπόν να σας ρωτήσω για τα επόμενα σχέδιά σας.

Πέτρος: Επιθυμώ πολύ να συνεχίσω τις σπουδές μου στο εξωτερικό έτσι ώστε να γνωρίσω και να επικοινωνήσω με άλλους πολιτισμούς και απόψεις.

Κώστας: Μετά από το πρώτο μου πτυχίο ζωγραφικής θέλω να κάνω μεταπτυχιακό πάνω στο ίδιο αντικείμενο καθώς και σε θεωρητικά κομμάτια της τέχνης. Επιθυμία μου είναι να επισκεφτώ μεγάλα μουσεία και συλλογές του κόσμου.

Δείτε περισσότερα εδώ : http://www.art22.gr/%CE%BA%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%BB%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%84/

24. Εδώ πρόσφυγας.

Κάνει κρύο,φυσάει,βρέχει,περπατάω γρήγορα,το χώμα στον δρόμο έχει γίνει λάσπη,τα παπούτσια σκισμένα,δεν τα χρειάζομαι,δεν είμαι μόνος,μια ομάδα ανθρώπων είμαστε,στο βάθος τα φώτα του λιμανιού,τα νέα είναι άσχημα,προχωράω,να σου πω,μην με σταματάς,συνέχισε,όσο πιο μακριά τόσο το καλύτερο,που είναι η οικογένεια μου,να είμαστε κοντά,μην απομακρυνθεί κανένας,κοιτά πίσω μπαμπά,δεν θέλω,το σπίτι μας,άστο,δεν υπάρχει πίσω Ζανάν ,δεν υπάρχει σπίτι,μόνο μπροστα,μα μπροστα είναι η θάλασσα,ναι θάλασσα,όχι,τι όχι,μου έπεσε το φυλακτό,έλα,όχι,έχεις έμενα για φυλακτό,γιατί τρέχουμε,γιατί φωνάζουμε,για να προλάβουμε,τι να προλάβουμε μες στην νύχτα,μήπως την μέρα,έλα,τα καράβια,που,τα φώτα,έλα λίγο ακόμα,κρατάτε καλά τα χεριά,μην σπάσουμε,φτάσαμε,εδώ είμαστε,που είναι ο άνθρωπος που πλήρωσες μπαμπά,να τος,τι ωραίο πλοίο, άστα αυτά,τι νομίζεται ότι θα ταξιδέψετε σε ιπτάμενα χάλια,τι λες,αυτό που ακούς,τα λεφτά μου πίσω,τώρα τα έδωσες,προχωρά,μπείτε στο φουσκωτό,κάπου θα σας βγάλει.
Η βροχή σώπασε,κάνει πιο πολύ κρύο,είναι και η υγρασία της θάλασσας,άντεξε,πόσο,ώρες είμαστε πάνω σε αυτό το φουσκωτό,είμαστε πολλοί,μπαμπά μην,τι,σηκώθηκα μήπως δω τίποτα στον ορίζοντα,σύννεφα μόνο,ο καιρός ξαναλλάζει η θάλασσα ξαναγριέβει,κλείστε τα μάτια σας και προσευχηθείτε,όχι,πιο πολλά κύματα,η βάρκα δεν αντέχει,μπήκαν νερά από την μια πλευρά,βγάλτε τα,πως,με τις μπλούζες σας,όχι ξανά το ίδιο κούνημα,μπαμπά,μαμά,Ρανά,Φατιμάχ,Αλιμά,Λαίλα,Ζανάν,παιδιά που είστε,που είναι η βάρκα,χάθηκε,γιατί,νερό,αλάτι,ξινό,φυσαλίδες,αέρας,ποδοπατήματα υγρά άλλα βάρια,πιο βαθιά,ανάσα,δέρματα,το ένα διπλά από το άλλο,τραβήγματα,βγαίνω για ανάσα,δεν μπορώ,τι κάνω,χάθηκα,χρώματα,ένα καζάνι που βράζει,που είστε,ξανά βουτιά,ίσος και η μεγαλύτερη,μπορεί,που,πότε,πως,γιατί,αισθάνομαι το νερό,εισχωρεί από την μύτη,ζαλίζομαι,πέθανα,ωχ ένα χέρι,εδώ,εδώ είναι,να τος,Ζανάν,με ακούς,με ακούς,όχι δεν σε ακούω μπαμπά,άσε με θα σου είμαι βάρος τώρα,άσε με να κοιμηθώ,κοίταξε να σωθείς,να πατήσεις γη,να δεις τον ήλιο,να σηκώσεις το χέρι σου και να μιλήσει,κάπου θα ακουστείς,καληνύχτα οικογένεια μου.

Υ.Γ.:Η παράλια στο Τσεσμέ είναι μεγάλη.

8/10/2015. Λαλές Κώστας

 

INSTAGRAM
SOCIALICON